چه فرقی بین احساس شرم و احساس گناه هستش ؟ شرم احساسی هستش که از اهمیت طرز فکر دیگران درباره خودمون بهمون دست میده در واقع ربطی به خودمون نداره . احساسیت از اینکه کسی دیگه ای از حقیقتی بد درباره ما آگاه شده . اما گناه احساسی هستش که از وجود حقیقت و عملی اشتباه از جانب خودمون خودمون آگاه می شیم . احساس گناه درونی و فردی هستش و به دیگران ربطی نداره .

مقاله ای در زومیت نوشته شده در مورد یافته جدید: الکل حتی بهمیزان کم نیز مضر است . در این مقاله نوشته شده که یافته های جدید نشون میده بر خلاف تحقیقات قبلی الکل مقدار کمش هم باعث میشه بیمارهای های مانند سیل اثرات شدید تری داشته باشن و نرخ مرگ و میر به صورت کلی بالا بره. ملت مسلمان سواستفاده گر هم به کامنتا حمله ور شدن که دیدید اسلام حرامش کرد حتا ذره ای !!!بنده تحقیق کوچکی کردم و نتایج به این شکل بود که رومانی با میانگین طول عمر 72 سال بالاترین میزان مصرف الکل در بین همه کشورها داره . و اندونزی با میانگین طول عمر 67 سال یکی از پنج کشور با کمترین میزان مصرف الکل هستش . خب به سادگی مشخصه که میزان مصرف الکل دلیلی برای طول عمر بیشتر نیست و عوامل مهم تری بر سلامت یک جامعه اثر داره . عوامل مهمی مثل صطح استرس جامعه که عوامل زیادی درش دخیله . استرس عامل اصلی فشار خون و بیماری های قلبی عروقی هستش . عامل مهم دیگه غذاهای ناسالم هستش که باعث کلی بیماری های گوارشی و سرطان ها میشه . سیب زمینی آلوده، ذرت آلوده چای آلوده، آرد آلوده ، آب آلوده...

دیدید تو بعضی از ادارات و سازمان ها رو یه سری از دستشویی ها نوشته مخصوص پرسنل؟ یا بعضیاشون قفل شدند ! مشخه که کلیدش دست یکی از کارمنداست . اولین بار تو بیمارستان محل کارم با این واقعیت روبرو شدم که محل کارم سه مدل دستشویی داره! عمومی ، مخصصوص کارمندان و مخصوص پزشکان !!!برای چنین اقدامی دلایلی وجود داره اینکه بسیاری از مردم در دستشویی های عمومی درستو حسابی بهداشت و رعایت نمیکنن . مراجعه کننده میاد و میره و زیاد براش فرقی نمیکنه که با یک دستشویی کثیف مواجه بشه چون واسه همیشه که نیست . اما کارمند محیط زندگی دومشه و میخواد تمیز باشه . اما من از زاویه دیگه ای میخوام به قضیه نگاه کنم . برای من جالب بود که چنین تصمیمی هیچ موقع نمی تونست به ذهن من خطور کنه البته نه اینکه هیچ وقت خطور نکنه ! ولی نگاه من به همه چیز خیلی باکره هستش یا بود ! برای من جالب بود که میدیدیم یکی به ذهنش اومده بیا دستشوی رو اختصاصی کنیم . بیا در یک جای عمومی ، مثل خونه دستشویی خصوصی داشته باشیم . برای من همون قدر اداره بیگانه و یک جای عمومی هستش که برای یک مراجعه کننده البته باید اعتراف کنم الان به این شکل نیست . این نگاه که میشه منابع عمومی ضبط و خصوصی کرد میتونه خطرناک باشه . در واقع تو از روی قدرت این حقو برای خودت قائل میشی که با توجیحاتی منابع ای در اختیار سازمانه برای خودت انحصاری کنی . من که دارم جون میدم این حق منه . من رئیس اینام باید غذام با اونا فرق کنه .... نمونه غذا در بیمارستان محل خدمتم رئیس بمارستانی بود که غذاش با پرسنل فرق میکرد و در بشقاب و دیس و این حرفا براشی سرو می کردند ! چرا ؟ کارمند کارمنده در سطحی متفاوت . اون کارمند دولته منم کارمند دولتم چرا غذای اون باید فرق کنه چون رئیس بیمارستانه

در یوتیوب کلیپی دیدم که دختره رو به دکتری از این دکترای روانشناسی میگه : به هر کی خوبی میکنم بدی می بینم !دکتره رو به دختر میگه : شما قهوه میخوری ؟ دختره میگه بله . دکتره ادامه میده میگه قهوه تلخه ولی باز میخوریش و از خوردنش لذت میبری . اما اگه بادام بخوری و تلخ باشه چی ؟ بازم میخوری ؟ مطمئنا نه و حالت بد میشه . باید انتظارتو از دیگارن عوض کنی اونوقت تلخی آدما اذیتت نمیکنهدکتر انسان شناس ما با ذکر مثال و تشبیه کردن قوه و بادام به انسان . میگه اگه از انسان ها همانند قهوه انتظار تلخ بودن داشته باشی و بدونی که ممکنه بهت بدی کنن اونوقت از اینکه ممکنه انتظاراتتو برآورده نکنن شاکی نمیشی . اینکه به یکی خوبی میکنی ممکنه اون بهت خوبی نکنه و اگه انتظار پاسخ نامتناسب از طرف شخص مقاب داشته باشی کمک میکنه بهت که کمتر آسیب ببینی .خب نظرتون چیه ؟باز هم مغلطه و باز هم قیاس مع الفارق . وقتی دو چیز با هم مقایسه میکنی اون دون دو چیز باید با هم قیاس پذیر باشن . در غیر این صورت مقایسه شما اشتباه و قیاس شما قیاس مع الفارق هستش . مثلا نمیتونی بگی از اونجا که کیفیت عمل جراحی دکترها با هم فرق داره پس کیفیت ماینتور ها هم با هم فرق داره ! بین مانیتور و دکتر تشابهی وجود نداره که حالا بخوای کیفیتشونو مقایسه کنی ! میشه مثال زد همانطور که انسان ها توانایی های مختلفی دارن کیفیت عمل جراحی دکتر ها با هن فرق میکنه . در این مثال مرجع قیاس در هر دو وجه توانایی و جراجی انسان هستش .اما در مثال دکتر ما میگه انظار از قهوه تلخه و بادام شیرین همانند انتظار از انسان ها هستش !!! انتظار تلخی از قوه و شیرینی از بادام چه ربطی به انتظار از انسان داره ؟ من از انسان به عنوان موجود قابل تفکر قابل رشد و شعور انتظار دارم که دارا

تفسیری از خودم می نویسم و نمیدونم تا چه حد درسته یا درجه چندمیه یا چقدر غیر اخلاقی میتونه باشه . اخلاق بسیار مقوله پیچیده ای هستش و در طول تاریخ پیچش های فراوان و گاهی متضاد داشته .افغانستان بیش از صد سال است که با جنگ و صلاح گرم آشناست تاریخ جدیدش همیشه با جنگ بوده با انگلیس ، با روس و سپس آمریکا . نسل اندر نسل با سلاح زاده میشوند و با سلاح هم می میرند . انفجار ، چهار تا موشک و خمپاره بیست سی نفر مرگ و میر روزانه یا حالا هفتگی و ماهانه با اسلحه چیز عادی هستش . اگر فردا هر کشوری اعلان جنگ به افغانستان بده هیچ افغانی نمیگه چرا ،میگه به سلامتی انشالله ! غذا حاضر کن زن ! فرهنگی که در این صد صدو پنجاه سال در مردم افغانستان نهادینه شده عادت به جنگ و تبعاتشه . صدای گلوله و خمپاره و موشک همیشه در گوش یک افغانی هستش و کشته شدن در جنگ اتفاقیست عادی . همیشگی بودن این جنگ و مرگ و میر، و منطقه ای بودن ترسی که ایجاد میکنه رمز عادی شدنش هستش . ممکنه ولایتی درگیر جنگ بشه و کشته بده بعد تا چند ماه درگیری نباشه و جنگ به سراغ ولایت دیگه بره در این شرایط هیچ وقت ترس عمومی نمیشه و عنصر ترس به وحشتی که تا عمق وجود تک تک افراد بره و تسخیرشون کنه تجلی پیدا نمیکنه و بدین شکل در نبود وحشتی ویرانگر کل افغانستان به آرامی با کنار اومدنش باهاش واکسینه میشه .در مورد ژاپن به نوعی دیگه این موضوع صادقه . نمیشه راحت در مرود ژاپن قضاوت کرد. اطلاعات خودم در مورد فرهنگش و شرایط روحی و روانی حاکم بر ژاپن تقریبا هیچه . حداقل در مورد جنگ جهانی دوم میشه گفت که میکشتند و کشته میشدند و اگه جنگ سالیان سال ادامه پیدا می کرد تا آخرین نفر کشته میشدند ولی جنگ تمام پیدا نمیکرد . برای افغانستان هم همینطور بود .چیزی که ژاپن